Welkom op mijn blog! U vindt hier Christelijke kerstverhalen, een Christelijk Paasverhaal en gedichten bij de Christelijke feestdagen. Deze verhalen en gedichten mag u ongewijzigd met vermelding van naam of bron vrij gebruiken voor uw vieringen, kerkblad, liturgie enz. U kunt mijn blog terugvinden via http://christelijkefeestdagen.blogspot.com/ Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten op uw vereniging kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Inmiddels is er ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Heeft u belangstelling voor mijn boeken, die zijn verkrijgbaar bij bol.com, via cobytjeert@live.nl en te leen in de bibliotheek.
Het boek "Granaatjes met een gouden slot", gedichten en verhalen, dat is verschenen op 21 juli 2015 bij uitgever Noordboek/Friese pers, is herdrukt. De 4e druk is inmiddels verschenen en verkrijgbaar in iedere boekhandel. http://www.noordboekwinkel.nl/granaatjes-met-een-gouden-slot.html
Hebt u de Facebookpagina al bekeken? https://www.facebook.com/Coby-Poelman-Duisterwinkel-939706879453943/

woensdag 6 april 2016

De Bruidegom komt!

Verheug jij je ook zo
op je Geliefde,
heb je de feestjurk
al uitgezocht?
Wil jij ook zo graag
over Hem horen,
bloosde ook jij
toen Hij je zocht?
Wil je ook alles
met Hem beleven,
zing je ontroerd
dat liefdeslied?

Wacht dan niet langer
en ga Hem vertellen
hoe verlangend ook jij
naar Zijn komst uitziet.

Coby Poelman - Duisterwinkel

woensdag 23 maart 2016

Nieuw christelijk paasverhaal



De kijkdoos van Karel 

Karel huppelt naar school.
Hij heeft nieuwe schoenen aan en deze voelen zo lekker licht.
In zijn hand beweegt op de maat van zijn huppelpas een grote linnen tas.
Wat zal juf Ria opkijken dat hij toch nog mee kan doen.
Als hij de laatste huizenrij voorbij is en de bocht om gaat ziet hij Bram.
Hij roept.
Bram kijkt om en wacht.
Samen lopen ze verder.

“Wat heb je in die tas” vraagt Bram.
“Dat is mijn kijkdoos” lacht Karel.
“Dat heb je snel gedaan, mag ik eens kijken?”
“Nee, het is een verrassing.
Niemand mag het zien”.
Karel houdt de tas stijf met zijn handen dichtgeklemd.
Hij heeft gistermiddag met zijn moeder nieuwe schoenen gekocht.
De kinderen van zijn klas hebben een kijkdoos gemaakt voor Pasen.
Karel is pas in dit dorp komen wonen.
Gisteren hoorde hij over de kijkdozen die op de grote kast in het lokaal op elkaar gestapeld staan te wachten op de prijsuitreiking.
Vandaag is het de laatste dag dat de doos ingeleverd kan worden.
Karel heeft heel lang nagedacht hoe hij in de korte tijd iets moois kon maken.
Iets wat echt met Pasen te maken heeft.

Opeens kreeg hij een idee.
Gekleurd doorschijnend papier hadden ze niet in huis maar in de kast vond hij een doosje theezakjes waar een donkergroen papiertje in zat dat doorschijnend was.
Dat kon mooi voor de bovenkant van de doos.
Hij was laat naar bed gegaan want er was veel tijd nodig om een schaar en lijm te vinden.
Heel veel spullen waren nog niet uitgepakt en zaten nog in de verhuisdozen maar het was gelukt en Karel was er heel tevreden over.

Bram moest niet doorvragen want het was best moeilijk zijn geheim te bewaren en hij was er zo trots op dat hij het op tijd klaar had.
“Mag ik ook niet even in je tas kijken, ik zal niets vertellen, aan niemand” probeert Bram.
“Nee, echt niet. Bram, ik vind het zelf ook moeilijk om het niet te laten zien maar dan is het geen verrassing meer.
Laten we gaan rennen, dan zijn we er lekker snel.
Ik heb nieuwe schoenen, die lopen heel lekker.
Karel begint te rennen en Bram rent mee.

Als ze de klas in gaan geeft Karel met een stralend gezicht de kijkdoos aan juf Ria.
Zij zet grote ogen op als ze ziet dat Karel zo snel aan de kijkdoos heeft gewerkt.
Ze zet zijn naam op de achterkant en plaatst hem naast de andere dozen op de kast.
Ze strijkt Karel over zijn krullen en zegt dat ze blij is dat het gelukt is.
Om half tien komt de jury en dan mogen alle kinderen over hun kijkdoos vertellen.

Karel kan bijna niet wachten.
Wat gaat de tijd langzaam.
Hij denkt aan zijn zusje die eerst zei dat ze het helemaal niks vond maar toen Karel haar had uitgelegd wat hij had bedoeld vond ze het opeens heel mooi.
Misschien moet hij straks hetzelfde verhaal ook maar aan de jury vertellen.
Zouden zij de kijkdoos ook niks vinden?
Bram had net zo lang gezeurd tot Karel hem had laten kijken.
Hij was eigenlijk best nieuwsgierig wat Bram ervan vond.
Bram had ook gezegd dat hij iets anders had verwacht.

Als hij nu maar durfde, was dit maar een Christelijke school, dan zou iedereen het wel snappen maar in dit dorp was er maar één school en pappa en mamma hadden gezegd dat de meeste kinderen niet naar de kerk gingen. Hopelijk was er iemand van de jury die gelovig was.
Pappa en mamma hadden het heel dapper gevonden wat Karel gemaakt had.
Karel wiebelt op zijn stoel.
Af en toe kijkt hij naar de klok.
Nog een kwartier.

Daar gaat de deur open.
Twee meisjes en één jongen komen binnen.
Ze zitten in groep 8.
Karel is een beetje teleurgesteld.
Hij had gehoopt dat de jury uit volwassenen zou bestaan.
Voor zijn gevoel was dat veel echter geweest. Zouden deze kinderen uit groep 8 begrijpen wat Karel met zijn kijkdoos wilde zeggen?

Rineke mag als eerste vertellen.
Ze heeft gebroken eierschalen in haar doos en daar tussenin zitten vochtige watjes waar ze tuinkers op gezaaid heeft.
Dat zijn al hele kleine plantjes.
“Pasen heeft te maken met nieuw leven en met de lente” zegt ze.
De jury vindt het prachtig.
Heel creatief bedacht.

Joost heeft een paashaas getekend, gekleurd en uitgeknipt.
De haas staat rechtop in de kijkdoos en op de grond liggen chocolade eitjes.
De jury vindt dit iets minder mooi omdat het niet zo origineel is.
Er volgen nog meer kijkdozen waarin eieren en hazen voorkomen.
Eén kijkdoos vindt Karel tot nu toe het mooiste, die van Anke.

Zij heeft de huilende Maria en de tuinman getekend, gekleurd en uitgeknipt.
Op een kartonnetje heeft ze hen in haar kijkdoos gezet.
Ze heeft zelfs uit een tuinfolder narcissen geknipt en sprietjes gras op de bodem gelegd.
Karel heeft grote bewondering voor haar.
Ze vertelt zo vrij over het Bijbelverhaal wat ze wilde uitbeelden, Karel krijgt er een heel krachtig gevoel van.
Wat is hij blij dat er in ieder geval één meisje is dat hem zal begrijpen.
Hoe zal de jury op deze kijkdoos reageren?

De jongen zegt dat hij het ontroerend vindt.
Ze heeft de huilende Maria zo knap getekend, het is zo levensecht, de meisjes zijn het met hem eens.
Anke kijkt heel blij en als ze Karel aankijkt doet hij heel zacht of hij in zijn handen klapt.
Ze kleurt.
Het meisje naast hem kijkt hem aan.
Nu kleurt Karel ook.

Dan is Sofieke aan de beurt.
Zij heeft haar hele doos aan de binnenkant met kloostermoppenbehang beplakt en heeft mooie kerkraampjes in de doos gemaakt.
Ze heeft die beplakt met een ingekleurd papier dat ze met slaolie heeft ingesmeerd. Zo heeft het een prachtig glas in lood effect.

Haar kijkdoos stelt een klooster voor.
Ze heeft met Pasen een keer een klooster bezocht en wilde dit uitbeelden.
Karel heeft nu al in de gaten dat hij geen schijn van kans maakt.
Wat zijn de kinderen uit zijn klas creatief!

Oei, nu is hij aan de beurt.
Hij loopt naar voren en kijkt de kinderen aan.
Hij ziet Anke, ze kijkt verwachtingsvol en Bram bijt op zijn pen.
De jury houdt zijn doos omhoog en om de beurt kijken ze erin.
Ze kijken elkaar aan en dan mag Karel uitleggen waarom ze niets zien.
Karel haast zich te zeggen dat als ze goed kijken ze toch wel iets kunnen zien.

Opnieuw kijken ze in de doos en dan zien ze dat Karel in één van de achterste hoeken een heel pietepeuterig rolletje heeft gelegd van toiletpapier.
Je moet echt heel goed kijken, anders zie je het niet.

Het wordt heel stil in de klas.
Dan zegt Karel: “De kijkdoos is het graf van Jezus.
Het is leeg want Jezus is opgestaan uit het graf. Hij heeft zijn zwachtels afgedaan en opgerold in een hoekje gelegd.
Daarom zie je niets, alleen de opgerolde zwachtel.
Als je goed kijkt zie je dat het bloed er nog aan zit.
Dat heb ik er met een rode viltstift op gekleurd.”

Na de pauze komt de jury de uitslag vertellen.
Karel weet nu al wel dat hij geen prijs zal krijgen. De jury had duidelijk laten merken dat Karel er wel heel weinig werk op gedaan had.
Een lege doos met alleen maar een stukje opgerold toiletpapier met een vlakje rood erop, dan hadden de anderen er veel meer tijd en aandacht aan besteed.
De klas was het daar duidelijk mee eens geweest had hij wel gezien aan hun reactie.

Het meisje dat Magda heet, zegt met een stem als iemand van de televisie die een programma presenteert:
“De eerste prijs is voor…… “
De spanning stijgt.
“Nee, laten we beginnen met de derde prijs” zegt de jongen die Erik heet.
“De derde prijs is voor Karin”, zegt Magda.
We vonden die van Karin erg mooi omdat ze heeft gewerkt met schapenwol, takjes en afgebrande luciferstokjes om een nestje uit te beelden.
Het begin van nieuw leven is hier mooi zichtbaar gemaakt.”

“De tweede prijs is voor Hanna,” zegt het langste meisje dat Dorien heet.
“Het bijzondere van Hanna’s kijkdoos is dat ze hem helemaal met haantjes heeft versierd die ze uit brooddeeg heeft gekneed.
En ze heeft palmtakjes in hun snaveltjes gestoken.
Die palmtakjes maken het extra feestelijk en echt gericht op Pasen.”

Dan krijgt Erik het woord.
Hij mag zeggen wie de winnaar is.
Nu is het doodstil in de klas.
Alle kinderen hopen dat hun naam wordt genoemd.
Karel zit met zijn handen gevouwen.
Hij houdt zijn ogen dicht.

Het is Paasmorgen.
Karel zit met zijn ouders en zusje in de kerk.
Hij kijkt om zich heen.
Ziet hij Anke ook?
De dominee preekt over het lege graf, over Maria die huilend naar de tuinman kijkt, die Jezus blijkt te zijn.
Karel denkt aan de kijkdoos van Anke.
Terecht dat zij de eerste prijs heeft gekregen.
Hij was echt heel blij voor haar.
Ze had het verdiend!

Hij had heel stilletjes gebeden of Anke de eerste prijs mocht krijgen.
Mocht dat eigenlijk wel?
Anke had zo mooi verteld over haar kijkdoos, hij mocht daar vast wel voor bidden.
Jammer dat hij haar nu niet zag.
Hij had zo gehoopt dat zij ook naar de kerk zou gaan, er was verder niemand uit zijn klas.

Opeens ziet hij Erik, de jongen uit groep 8 die in de jury zat.
Hij begint te gloeien van blijdschap.
Dacht hij het niet, de jongen was zo ontroerd geweest door de kijkdoos van Anke en hij had ook gezegd dat hij de doos van Karel toch wel bijzonder vond, juist omdat hij leeg was.

Als de dienst afgelopen is tikt er iemand op zijn schouder.
Karel kijkt om en ziet nu wie er pal achter hem heeft gezeten.
Hij lacht.
Anke loopt met hem mee naar de uitgang.
Daar pakt ze een grote tas van de kapstok en geeft die aan Karel.
Karel ziet dat er een schoenendoos in zit.
“Voor jou”, zegt ze. “omdat je hem zo mooi vond, en omdat ik vind dat jij de eerste prijs had verdiend.
Iemand die in zo korte tijd zo’n mooie Paaskijkdoos maakt met zo’n mooie betekenis heeft een ereprijs verdiend”.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 4 maart 2016

Gebed in open handen

Ingebed in open handen
voel ik opnieuw de wanden
van Wie mij steunt en draagt,
mij nimmer overvraagt.

Vader, dank dat in Uw nacht
Uw open hand ons vrede bracht.
Geef mij dat elke nieuwe dag
ik door Uw hand getuigen mag.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 26 februari 2016

Stel dat het graf niet leeg was




Wat als het graf niet leeg was,
wanneer Hij niet was opgestaan,
de vrouwen Hem in dode staat
nog hadden aangetroffen?
Hoe was het dan gegaan?

Denk je eens in
dat Christus daar nog lag,
dat Hij niet aan de mensen
was verschenen,
niet naar de Vader
opgevaren was,
Zijn Heilige Geest
niet had gegeven,
wat was dan ons geloof geweest,
waar onze hoop gebleven?

Wat een geluk, wat een genade
dat Christus opstond uit zijn graf,
de wegen voor ons baande,
Zijn Heilige Geest ons gaf,
dat Hij weer in de Hemel is,
aan ons zich openbarend,
springlevend ons tot Trooster is
en ons regeert op aarde.

Uitbundig prijs ik Hem die leeft
en bij ons terug zal komen
die elke dag ons adem geeft,
in u en mij wil wonen.


Coby Poelman - Duisterwinkel

Geschreven voor het thema "Het graf is leeg" van gedichtensite

maandag 8 februari 2016

Het levenslicht van Pasen



Als ik me in wil leven
begeef ik mij in ’t lege graf,
een niet te tillen steen
sloot hier de ingang af,

ik stel me voor hoe in Zijn dood
de adem Gods beweging bracht,
Hij kon zijn graf verlaten
uit eigen kracht!

Als ik met Hem wil leven
verlaat ook ik mijn graf,
Hij licht met overwinningskracht
al wat mij weghoudt af.

De Heer verrees,
Hij brengt ons in beweging,
het graf is leeg,
de Levende verwacht! 

Coby Poelman - Duisterwinkel

 Geschreven voor het thema van gedichtensite.nl : "Het graf is leeg"